Cocon - Bert Struyvé

okt 2022

ik kijk naar de droombladeren, de donkere sproeten 

die vonken op het bezegelde stadsplein, zonder mededogen

legt millimeterflora het af in droge kieren  

 

soms struikelt je afgemeten woord over een drempel

de momentopname blaast zich op tot hoofdzaak

terwijl de schreeuw van oeverloze modderscheuren 

 

vraagt om interventie; intussen blijft het brandend nieuws 

binnenstromen: slangen tussen olijfbomen, een binnenzee 

van mensen juist kniehoog in het water, evacuatieselfies 

 

thuis plaats je in witte letters HOME achter het raam 

de buren zonder hond gingen al voor: HIER WAAK IK

de vraag rijst aan welke kant de zon in mijn stem opkomt

Kamille uit Narva - Lies Van Gasse

sept 2022

Ondiep geworteld, veerdelig,
door een land van gespleten appels
beweegt ze zich,

met zere ogen die niet willen zien:
de nacht waarin dit lintbloemig hoofd zich buigt,
de dag waarin het zich uitzaait, stralend, maar vol verdriet.

 

De soort is niet kieskeurig.
De grond mag droog zijn, omgewerkt,
betreden door soldatenhoeven, zuur tot in de diepte.

 

 

Ook beschadigd komt er bloei.

Kon ik een oerwoud zijn - Monique Wilmer-Leegwater

juli/aug 2022

This corner of the earth is like me in many ways. (Jamiroquai)

Kon ik een oerwoud zijn

 

we zijn omgeven door oceanen waarvan je het einde niet kunt zien

de vraag is wat je zelf kunt doen: je huis bouwen op palen, de 

muren verslepen naar hoger gelegen land

 

er zijn berekeningen over de impact van gedragingen, hoe rol je 

een toekomst uit als je niet vooruit wilt zien

tegenstrijdige belangen hebt

 

je kunt zwemvesten kopen voor later, dieren doden omdat ze

gevaarlijk zijn, hinderlijk, ziekmakend,  hun koppen mooi staan

aan de muur, hun lijven uitgespreid op een grijs gegoten vloer

 

nergens zijn we nog op voorbereid, overstromingen, hittegolven

bosbranden, modderstromen, op voorhand bedenken we namen  

voor stormen, orkanen

 

planten bomen om ’s nachts ons geweten te sussen, slaan vermoedens

af als muggen, bedekken ons met te warme dekens, en o erbarmen,

na ons de zadelsprinkhanen, afkalvende gletsjers, noodrantsoenen

 

er tikken gele hommels tegen de ramen als een zware moessonregen

ik denk aan biodiversiteit, palmolie en zijn smeerbaarheid, aan de man die

bomen in de amazone telt, dat rouwmantel geen woord is dat van dale kent

 

soms trek ik onzichtbare schoenen aan, verberg  me in kleuren van de nacht

verbeeld me donkere waterjuffers, indische tapirs, sumatraanse tijgers, haften,

withandgibbons, platkopkatten

 

er schrijnt een zon die niet inschikt, als mensen, later een maan die halve 

hazen ziet, hurkend tussen behouden huizen, ik wil woekeren als roggelelie, 

wilde kool, laat me een oerwoud zijn, een moederboom 

Woordvoerder - Bart Verstraete

juni 2022

als lenzen rond je lippen zoomen
laat dan je tongspier rollen

 

wit zijn je woorden in gesneden brood
hongerig de ogen die je volgen
rood je vezels op een vel papier
geen pen blijft droog achter hun oren

 

voed de gieren en de wolven
spek hun maaltijd zonder zout
spreek als een waterval voor hen
die onder steenkool zijn bedolven

 

delf de feiten uit het slijk
wek de schapen uit hun wol

fastfood - Alex Gentjens

mei 2022

In de avond trek ik in de keuken

een blik vogelmelk open,

een delicatesse uit de Poolse supermarkt.

Het vogelvlees, gekweekt in kooien,

dampend op een bord, van vel ontdaan,

de poten tot het bot geknot.

Het babyjong nog niet gereed,

moet nog worden vetgemest,

het vliegen nooit geleerd.

Het vervoeren moet versnellen.

De consument verwacht het vlees.

De melk moet arriveren voor de nacht.

kun je nog slapen ben van beurden - Susan Smith

maart/april 2022

aan de algemeen directeur van Royal Dutch Shell
namens het zeeleven en de wateren van de Wilde Kust



kun je nog slapen
ben van beurden
kun je nog slapen in den haag
met het gekreun van stervende
walvissen dat door je dromen
waait hoe kussen je
je oren ben van beurden
tegen de priemende kreten van de
herauten van water hoe stoffeer
je met goudbrokaat en dik fluweel
de aanslag van decibellen de kolkende
scheurende nabranders van angst het
uit elkaar rukken van nietige
ongewervelden van hompen walvis
van buiken en vinnen van dolfijnen
de ontploffing van gehoormembranen
die duizenden zeemijlen ver
tijd en plaats en overleving moesten navigeren
het klikken het grommen het polsen het klappen
van onderwatertaal

kun je nog slapen ben

kun je nog slapen in de koninklijke
nederlandse shell in de armen

van neokolonialisme je olie
bedruipt de handpalmen
van de minister en zijn trawanten je mond
glanst bij het feestmaal van konings-
garnalen en kreeft

kun je nog slapen ben van beurden

hoe slaap je hoe stop je
je kinderen in
hoe sus je je kleinkinderen
hoe lees je ze verhalen voor
over de aarde die ooit
mooi was en héél
vóór jou

kun je nog slapen

hoe zit je
aan je eigen tafel
ben van beurden
met de lijkjes
van je kinderen netjes
in armpjes en billetjes
in buikjes en dijtjes gesneden
krokant met een sausje

jij ben het immers
ben van beurden
die het brood breekt en eet

#gramgedicht - Sylvie Marie

februari 2022

wees meer boom
vlucht met je donkere hout
los de lucht in
vang het licht
strek je bladerdek
wervel rond
en vertrouw de grond

Laat de zee de zee - Geert Viaene

januari 2022

je staat in de kraamkamer 

van de tijd, een afgebroken 

aardplaat stuit op vloeibaar 

 

liefdesspel, een loeiend hete

stroop raast voorbij, de korst

wringt zich in een wilde kolk

 

omhoog, hier ontstaat het 

vertragen, samensmelten

van metaalknollen die zij

 

willen losscheuren, opgraven 

bruisend schuim op de golven 

bovenaan en helemaal onder-

 

aan de baarmoeder, je poogt

je af te duwen aan een spring-

schans, tuimelt over de mens

Moeilijk te zeggen - Ingrid Strobbe

december 2021

heeft de haas een zomerdepressie? de vrouw?

 

de in zichzelf gekeerde vragen: teken ik om dichter

bij mezelf te komen, bij het dier, bij de aarde?

 

zweven in de ruimte, en stemmen van sterren, de vinger van een robot.

een vogel met de schutkleur van een brokstuk

trekt de aandacht, zijn snavel staart naar het water

dat woest vissen in het rond slingert, de wind huilt door berg en been.

 

in haar mond de tanden, kaken, taal, geen woord over het oog

witte pupil. het ziet het gras, voor het eerst een beuk, blad

eitje van de galmug. ze steekt in de huid van het mysterie.

 

de haas loopt gevaar, zij erachteraan, de antwoorden jachtig.

Servies - Ruth Lasters

november 2021

De allerlaatste mensen eten in een eindeloze trofeeënkamer 

zittend op ballons d’or van Van Basten, Nedvêd, enzovoort. 

 

Ze snijden dwerggoudbrasems uit 

zuurstofarme oceanen aan

 

op platina platen 

als Supernatural, Never Mind, Abbey Road en slurpen

uit vergulde bekers van grand slams 

een door hitte erg versuikerd sap met gekke oude namen als

 

Lafite, Meursault. Monden, kinnen veegt men ginder schoon 

met vellen uit The Waves 

gerukt of Un amour de Swann en soms ook wel met repels canvas uit 

 

Las dos Fridas of uit Les Demoiselles D’Avignon.

Hun medio-millennium-moedeloosheid 

muteert er tot extreem lome 

 

grootheidswaan door steeds met tongen, lippen langs

zulk luisterrijk servies te gaan, dat ze ten slotte weigeren na gebruik

zelf van etensresten te ontdoen met schimmels, almaar giftigere 

 

als resultaat. Uiteindelijk sterft de mensheid uit

door niets dan een gebrek aan een vrijwilliger

 

voor de vaat.

latere mensen - Hedwig Du Jardin

oktober 2021

je beet minuten in twee, vrat mijlen uit de luchtweg 

ging vooruit, draaide mee, alles rondom tolde  

je draaide door als naar gewoonte, eenparig versneld  

elk om de eigen as, in trossen schoot je los 

middelpuntvliedend uit de bocht 

 

in een baan terug naar af

naar ketsende keien, gensters in het donker 

een vroege mens die vuur slaat

zijn handen van steen houden je uit de slaap, 

kraken wanen, slopen dromen

 

je kruipt weer voor eeuwen bijeen, lijf aan lijf 

in holen. schaduwen flakkeren op de rotswand 

wanneer je doen en laten fatsoeneert, nieuwe 

manieren kweekt, glad schaaft, hard maakt 

 

noten en zaden plet in een vijzel tot pap 

voor je oude moeder, tandenloze venus 

verzot op berenvet, ze overleeft nog jaren 

 

zo zal blijken uit schedel en kaken. archeologen

spreken millenia later van een vroege vorm 

van menselijkheid

mijn appelsap - Margot Delaet

september 2021

je staat in de kraamkamer 

van de tijd, een afgebroken 

aardplaat stuit op vloeibaar 

 

liefdesspel, een loeiend hete

stroop raast voorbij, de korst

wringt zich in een wilde kolk

 

omhoog, hier ontstaat het 

vertragen, samensmelten

van metaalknollen die zij

 

willen losscheuren, opgraven 

bruisend schuim op de golven 

bovenaan en helemaal onder-

 

aan de baarmoeder, je poogt

je af te duwen aan een spring-

schans, tuimelt over de mens

Je leeft in een illusie van wildernis - Annet Zaagsma

augustus 2021

je staat in de kraamkamer 

van de tijd, een afgebroken 

aardplaat stuit op vloeibaar 

 

liefdesspel, een loeiend hete

stroop raast voorbij, de korst

wringt zich in een wilde kolk

 

omhoog, hier ontstaat het 

vertragen, samensmelten

van metaalknollen die zij

 

willen losscheuren, opgraven 

bruisend schuim op de golven 

bovenaan en helemaal onder-

 

aan de baarmoeder, je poogt

je af te duwen aan een spring-

schans, tuimelt over de mens

Bestuiving - Catharina van Daalen

juli 2021

je staat in de kraamkamer 

van de tijd, een afgebroken 

aardplaat stuit op vloeibaar 

 

liefdesspel, een loeiend hete

stroop raast voorbij, de korst

wringt zich in een wilde kolk

 

omhoog, hier ontstaat het 

vertragen, samensmelten

van metaalknollen die zij

 

willen losscheuren, opgraven 

bruisend schuim op de golven 

bovenaan en helemaal onder-

 

aan de baarmoeder, je poogt

je af te duwen aan een spring-

schans, tuimelt over de mens

Afrikaanse gieren - Steven Van der Heyden

juni 2021

je staat in de kraamkamer 

van de tijd, een afgebroken 

aardplaat stuit op vloeibaar 

 

liefdesspel, een loeiend hete

stroop raast voorbij, de korst

wringt zich in een wilde kolk

 

omhoog, hier ontstaat het 

vertragen, samensmelten

van metaalknollen die zij

 

willen losscheuren, opgraven 

bruisend schuim op de golven 

bovenaan en helemaal onder-

 

aan de baarmoeder, je poogt

je af te duwen aan een spring-

schans, tuimelt over de mens

Waar mensen leven - Margreet Schouwenaar

april 2021

je staat in de kraamkamer 

van de tijd, een afgebroken 

aardplaat stuit op vloeibaar 

 

liefdesspel, een loeiend hete

stroop raast voorbij, de korst

wringt zich in een wilde kolk

 

omhoog, hier ontstaat het 

vertragen, samensmelten

van metaalknollen die zij

 

willen losscheuren, opgraven 

bruisend schuim op de golven 

bovenaan en helemaal onder-

 

aan de baarmoeder, je poogt

je af te duwen aan een spring-

schans, tuimelt over de mens

Eenzaat - Méland Langeveld

maart 2021

je staat in de kraamkamer 

van de tijd, een afgebroken 

aardplaat stuit op vloeibaar 

 

liefdesspel, een loeiend hete

stroop raast voorbij, de korst

wringt zich in een wilde kolk

 

omhoog, hier ontstaat het 

vertragen, samensmelten

van metaalknollen die zij

 

willen losscheuren, opgraven 

bruisend schuim op de golven 

bovenaan en helemaal onder-

 

aan de baarmoeder, je poogt

je af te duwen aan een spring-

schans, tuimelt over de mens

Intensive care - Els de Groen

februari 2021

je staat in de kraamkamer 

van de tijd, een afgebroken 

aardplaat stuit op vloeibaar 

 

liefdesspel, een loeiend hete

stroop raast voorbij, de korst

wringt zich in een wilde kolk

 

omhoog, hier ontstaat het 

vertragen, samensmelten

van metaalknollen die zij

 

willen losscheuren, opgraven 

bruisend schuim op de golven 

bovenaan en helemaal onder-

 

aan de baarmoeder, je poogt

je af te duwen aan een spring-

schans, tuimelt over de mens

Midwinter 2015 - Florence Tonk

januari 2021

je staat in de kraamkamer 

van de tijd, een afgebroken 

aardplaat stuit op vloeibaar 

 

liefdesspel, een loeiend hete

stroop raast voorbij, de korst

wringt zich in een wilde kolk

 

omhoog, hier ontstaat het 

vertragen, samensmelten

van metaalknollen die zij

 

willen losscheuren, opgraven 

bruisend schuim op de golven 

bovenaan en helemaal onder-

 

aan de baarmoeder, je poogt

je af te duwen aan een spring-

schans, tuimelt over de mens

Dwaalgast - Cora de Vos

december 2020

je staat in de kraamkamer 

van de tijd, een afgebroken 

aardplaat stuit op vloeibaar 

 

liefdesspel, een loeiend hete

stroop raast voorbij, de korst

wringt zich in een wilde kolk

 

omhoog, hier ontstaat het 

vertragen, samensmelten

van metaalknollen die zij

 

willen losscheuren, opgraven 

bruisend schuim op de golven 

bovenaan en helemaal onder-

 

aan de baarmoeder, je poogt

je af te duwen aan een spring-

schans, tuimelt over de mens

3 280 840 ft - Yanni Ratajczyk

november 2020

je staat in de kraamkamer 

van de tijd, een afgebroken 

aardplaat stuit op vloeibaar 

 

liefdesspel, een loeiend hete

stroop raast voorbij, de korst

wringt zich in een wilde kolk

 

omhoog, hier ontstaat het 

vertragen, samensmelten

van metaalknollen die zij

 

willen losscheuren, opgraven 

bruisend schuim op de golven 

bovenaan en helemaal onder-

 

aan de baarmoeder, je poogt

je af te duwen aan een spring-

schans, tuimelt over de mens

Boomervaring - Dien L. de Boer

oktober 2020

je staat in de kraamkamer 

van de tijd, een afgebroken 

aardplaat stuit op vloeibaar 

 

liefdesspel, een loeiend hete

stroop raast voorbij, de korst

wringt zich in een wilde kolk

 

omhoog, hier ontstaat het 

vertragen, samensmelten

van metaalknollen die zij

 

willen losscheuren, opgraven 

bruisend schuim op de golven 

bovenaan en helemaal onder-

 

aan de baarmoeder, je poogt

je af te duwen aan een spring-

schans, tuimelt over de mens

Steenweg - Anneleen Van Offel

september 2020

je staat in de kraamkamer 

van de tijd, een afgebroken 

aardplaat stuit op vloeibaar 

 

liefdesspel, een loeiend hete

stroop raast voorbij, de korst

wringt zich in een wilde kolk

 

omhoog, hier ontstaat het 

vertragen, samensmelten

van metaalknollen die zij

 

willen losscheuren, opgraven 

bruisend schuim op de golven 

bovenaan en helemaal onder-

 

aan de baarmoeder, je poogt

je af te duwen aan een spring-

schans, tuimelt over de mens

Uitzicht - Saskia Leendert

augustus 2020

je staat in de kraamkamer 

van de tijd, een afgebroken 

aardplaat stuit op vloeibaar 

 

liefdesspel, een loeiend hete

stroop raast voorbij, de korst

wringt zich in een wilde kolk

 

omhoog, hier ontstaat het 

vertragen, samensmelten

van metaalknollen die zij

 

willen losscheuren, opgraven 

bruisend schuim op de golven 

bovenaan en helemaal onder-

 

aan de baarmoeder, je poogt

je af te duwen aan een spring-

schans, tuimelt over de mens

Prognose - Wim Vandeleene

juli 2020

je staat in de kraamkamer 

van de tijd, een afgebroken 

aardplaat stuit op vloeibaar 

 

liefdesspel, een loeiend hete

stroop raast voorbij, de korst

wringt zich in een wilde kolk

 

omhoog, hier ontstaat het 

vertragen, samensmelten

van metaalknollen die zij

 

willen losscheuren, opgraven 

bruisend schuim op de golven 

bovenaan en helemaal onder-

 

aan de baarmoeder, je poogt

je af te duwen aan een spring-

schans, tuimelt over de mens

Niet zonder reden - Peter Theunynck

juni 2020

je staat in de kraamkamer 

van de tijd, een afgebroken 

aardplaat stuit op vloeibaar 

 

liefdesspel, een loeiend hete

stroop raast voorbij, de korst

wringt zich in een wilde kolk

 

omhoog, hier ontstaat het 

vertragen, samensmelten

van metaalknollen die zij

 

willen losscheuren, opgraven 

bruisend schuim op de golven 

bovenaan en helemaal onder-

 

aan de baarmoeder, je poogt

je af te duwen aan een spring-

schans, tuimelt over de mens