Schemerpanda - Max Greyson*
Je wilt niet praten
of op reis gaan of een ijsje halen of samen naar theater
de geur van je soortgenoten jaagt je op
het liefst verdwijn je
Tot niemand je nog volgt
tot geen mens meer botweg vraagt of je niet eenzaam bent
je wilt rennen en klimmen zonder omkijken, met je vuist
door de spiegel slaan
Je durft al een tijd niet meer van ons te spreken
je bent een minderheid op grote hoogte
teruggetrokken tegen de boomgrens, waar stilte verandert
in leegte
Daar klauw je een leven uit de nacht
Je zwijgt, onze woorden kreupelen
onbeteugeld over je heen, hoor ons
burgerlijk ongehoorzaam laaien en stormen
vanuit het salon
Er zijn mensen die enkel kijken
naar je staart, hoe hij je ontsnapping voorspelt
en jij weet als geen ander: bestaan betekent toestaan
dat je wordt waargenomen
maart
2026
Heb jij een gedicht geschreven over klimaat, natuur of een aanliggend thema? Stuur het ons toe en misschien staat jouw gedicht binnenkort hier!
Maximaal één gedicht, liefst ongepubliceerd, per twee maanden.
%20(1).jpg)
