Zonder titel - Lies Van Gasse

Aan de rand steken takken uit het dons
als weerbarstige stukjes ijzerdraad.

Plukjes wolk vallen op mijn bord
en in de zoom van de gang,
maar ik eet ze niet op.

Je zegt iets van een boot,
maar aan je grijze ogen voel ik
een andere manier van ondergaan.

Zullen we samen de ontbossing stoppen?
vraagt de jongen aan het station.

Zijn tong is groen, zijn haar is groen.
Toch wou ik dat het kon.

​

​

​

Deze tekst komt uit de nieuwe bundel van Lies Van Gasse, Mannen zonder hoofd (Uitgeverij Vleugels)