Jeroen Theunissen

En ik schreef mijn zonen een brief ik schreef:

Sorry mijn lieve zonen
ik had jullie een andere thuis willen schenken
niet een wereld van narcisten
maar van voorzichtige verhalenvertellers
ik had jullie een wereld willen schenken
waar je bosgrond optilt en verdwaalt
in een myceliumdradenepos
waarna je de bosgrond met zorg terug legt
ik had jullie bescheidenheid en verwondering
willen tonen.

Mijn lieve zonen
ik wil jullie in wolkensymbiose
welkom heten op de enige planeet
met bladgroen (denk ik) waar eekhoorns
en axolotls wonen
miljarden jaren oude elementen
waaruit jullie zijn gemaakt
en hier zullen jullie met het leven
experimenteren en als ontspoorde treinen
nieuwe sporen moeten trekken
in het ongewisse.

Ik wacht.